Prófíll

  • Nafn: Auðbjörg Elísa Stefánsdóttir
  • Staður: Akranes
  • Atvinna: Vinn í bakaríi
  • Hjúskaparstaða: Ég er í sambúð með honum Ingó....
  • Um mig: Hæ ég er kölluð auja og bý á Akranesi.. ég er að vinna í Harðarbakaríi og er það mjög gaman.. Ég á tvær stelpur og eru þær yndislegar... Ég bý með Honum Ingó mínum og allt er æðislegt.....

Auglýsing

Klukkan

Teljari

  • Heimsóknir í dag: ...
  • Þennan mánuð: ...
  • Frá upphafi: ...

ekkert ákveðið

Innskráningar kubbur

Afmæli:)

24. mars 2008 klukkan 20:25
Ætla ekki að hafa þetta langt langaði bara að segja ykkur að ég á AFMÆLI Í DAG hehe

hafið það geðveikt gott elskurnar mínar...
Auðbjörg Elísa Stefánsdóttir

Já sveim mér þá....

10. mars 2008 klukkan 21:39

Ég er bara ekki að trúa því að það er komin mars og ég er að verða hálf fimmtug hehe Ingó finnst það drep fyndið hehe og mér reyndar líka sko 1/5 50tug hehehe

Ef ég mundi lenda í slysi eða deyja hehe þá mundi koma í fréttunum "Kona á  þrítugsaaldri slasaðist alvarlega í dag" Vá mar spáðu aðeins í þessu...

Ingó mundu bara þú átt líka eftir að verða 25 hehehe.......


En ég vildi deila þessu með ykkur er búin að lesa marga svona sko og mér finnst þessi bestur sko hehe....



Opinberi Skítalistinn

Draugaskítur: Sú tegund þar sem þú finnur skít koma en það er enginn skítur klósettinu.

Hreinn skítur: Þar sem þú skítur honum, sérð hann, enn það er engin skítur á pappírnum.

Blautur skítur: Þar sem þú skeinir þér að minnsta kosti 90 sinnum og þér finnst enn þá eins og það sé óskeint svo að þú neyðist til þess að setja smá pappír á milli rassgatsins og brókanna svo maður skemmi ekki buxurnar sínar.  

Seinni öldu skítur: Þessi gerist þegar maður er búin að skíta og er búin að hysja brækurnar upp að hnjám þegar maður gerir sér grein fyrir því að maður þarf að skíta meira.

Sprengja-æð-í-hausnum skítur: Þar sem maður hefur svo mikið fyrir því að kreista skítinn út að maður fær bókstaflega heilblóðfall við það.

Gaui litli skítur: Þú skítur svo mikið að þú tapar 15 kílóum.

Drumbaskítur: Skítur sem er svo stór að þú ert hræddur við að sturta honum án þess að vera búinn að búta hann niður í minni einingar með klósettburstanum.  

Loftfylltur skítur: Hann er hávær, allir nálægir eru flissandi.

Rónaskítur: Maður skítur þessum morguninn eftir að langa drykkjunótt. Helstu einkenni hans eru rákirnar á botni klósettskálarinnar.

Maís skítur: Skýrir sig sjálfur.

Helv… ég vildi að ég gæti skitið skítur: Þannig skítur að þig langar til að skíta en það eina sem þú gerir er að sitja á klósettinu, aðþrengdur, og rekur bara nokkrum sinnum við.

Mænustungu skítur: Það er svo sárt að skíta honum að þú gætir svarið fyrir að hann færi þversum út.

 

Blautkinna skítur (Kraft dritið): Skítur sem losnar svo hratt úr rassgatinu að rasskinnarnar rennblotna vegna gusugangs.

 

Vökvakenndur skítur: Þegar gulbrúnn vökvi spýtist og slettist út um alla klósettskálina

Mexicanafæðis skítur: Hann lyktar svo illa að það verður að lýsa herbergið óíbúðarhæft.

Yfirstéttarskítur: Þeir sem halda að skíturinn þeirra ilmi ekki.

Sjómannaskítur: Hann gerist þegar þú ert á almenningssalerni , það bíða tvær manneskjur eftir því að komast að; þú skítur og sturtar tvisvar sinnum en fjöldi gólfboltastærðar stykki fljóta enn á yfirborðinu.

Launsátursskítur: Þessi á sér aldrei stað heima fyrir, heldur í veislu eða þegar þú ert að spila gólf. Er árangur þess að reyna að reka “bara lítið” við, en endar með buxnachilí og þú neyðist til þess að ganga hjólbeinóttur það sem eftir er dags.

                                                             Ég tek það fram að þetta er bara saklaust grínSaklaus


Jæja vildi líka bara láta ykkur vita að ég er á lífi hehe..

P.s Herdís takk fyrir myndirnar og vonandi getur Halla notað fötin...
P.s.s Guffi þessi listi er búin eiginlegar bara fyrir þig
p.s.s.s Ingó  þú ert ömurlegur bloggari ég er aðeins skárri hehehehe
P.s.s.s.s Elska ykkur Öll hehe

P.s.s.s.s.s er að spá í að halda hálffimmtugsafmæli heheheh hver vill koma ?

Auðbjörg Elísa Stefánsdóttir

Fyrirgefið mér...

18. febrúar 2008 klukkan 20:05
Fyrirgefið mér hvað ég hef verið löt að blogga hef bara ekkert haft til að segja...

    Það er líka núna eitthvað lítið til að tala um en ég skal reyna að gera mitt besta  :)


Jæja ég fór á áshátíð hjá Harðarbakarí um helgina og var þetta mikil skemmtun og gaman að sjá fólkið uppá klædd og allir svo sætir...
Verð að hrósa Unni fyrir þenan glæsilega kjóll.... Við fórum allar stelpurnar í förðun og svo var haft sig til og farið var í lionssalin að borða og haft gaman og farið í leiki og læti sko... haldið var svo á mörkina þarf sem liðið dansaði af sér labbirnar hehe... kíkiti í smá stund á rottweilr sem var ekki svo mikið gaman en ég fór hehe... svo bara heim að sofa sko en svona var laugardaguinn minn og mér finnst þetta svona hálf aumt sko ég ætla að fara að horfa á imban og segi ykku eitthvað sniðugt seina kveðjja Auja litla diskódrós hehehe
Auðbjörg Elísa Stefánsdóttir

Miningarflæði....

07. febrúar 2008 klukkan 21:15
Það er alveg ótúlegt hvað sumir hlutir geta vakið mann upp til umhugsunar....

Var á smá flakki á netinu áðan og rakst þar á síðu sem heitir Víkari.is og var þar mörg kunug andlit og vakti það margar miningar upp í huga mér....

Mér finnst það alveg ógleymanlegt þegar foreldrar mínir tilkynntu mér það að við værum að fara að flytja og það á Djúpavog þetta var versti dagurinn í lífi mínu þegar við keyrðum burt úr víkini fögru og upp frá þeim degi hef ég alltaf sagt ég er frá Bolungarvík ekki Djúpavogi..  Víkin er mér mjög kær og líður mér alltaf eins og ég er að koma heim... Skrítin tilfinig þetta bara þegar maður er að koma keyrandi út djúpið og sér ljósin í víkini fær maður firðig í maga og tilhlökkunin er svo mikil að maður varla ræður við sig og svo er það svo gaman þegar maður er að hitta alla og fara út á bakka til hennar ömmu það er best....
Ég sakna víkarinar mjög mikið og nýtt þess alveg í botn þegar ég kem þangað...
Líka hvert sem maður lítur eru alltaf miningar sem koma upp í hugan.. Maður þarf nú ekki að koma lengra en að vitanum þá kemur sú fyrsta og maður heldur bara ekki kjafti maður þarf að segja frá svo miklu.....

Ég man sérstaklega eftir einu þegar við vorum í fjáhúsunum sem pabbi og mamma voru með.. við vorum þar að leik með Svövu í tungu já og kom með henni þessi líka geðveikt stóri hundur mar að ég fór upp á þakið á húsunum og bara þorði ekki niður fyrr en pabbi kom og bjargaði mér....
Við vorum líka alltaf á sumrin með svona tívolí í hlöðuni þar sem við vorum með fiskikassa og belgi frá pabba sem við vorum búin að helgja upp allstaðar og var þetta mesta skemmtun...

Og skemmtilegustu sumarfrí sem ég hef farið í var með pabba og mömmu þegar við fórum á  bátnum það er mesta ævintýri sem ég hef lent í... Og ég minnist mjög oft á það við pabba að við verðum nú að fara að endurtaka þetta og hann verið nú að fara með afabörnin sín í svona ferð og auðvita með börnin sínn líka...........

Ég get svarið það að ég sakna þess að geta ekki farið út á bakka til ömmu og afa... miningarnar mínar eru margar og tilfiningar mínar til víkarinar fögru eru sterkar......

Ætla að leyfa ykkur að njótta þessar myndar með mér


Víkin fagra



hef þetta ekki lengra í billi Auja
Auðbjörg Elísa Stefánsdóttir

Já sæll........ :)

03. febrúar 2008 klukkan 20:20
Hæhæ fékk mér smá helgarpásu í þessu bloggi en ég er komin hér eldhress til að segja ykkur frá fréttum helgarinnar hehe...

Já ég var sem sagt að vinna í dag og það var geðveikt gaman var bara að vinna með strákunum og það er sko mjög gaman helvíti hressir.....
Og þar sem ég kann ekki shit að baka þá var þetta mjög fróðleiks mikið fyrir mig og bara mjög gaman að sjá hvernig þetta er gert og vá ég get sagt ykkur að ég held að ég sé komin með ógeð af rjómabollum út lífið vá ég hef bara ekki verið innan um svona mikið af bollu og mér er eiginlega bara flökkurt að hugsa um það og dagurinn aðaldagurinn er aftir vá sko..........

 Stelpurnar voru hjá Höllu systir sem er komin með íbúð til hamigju með það Halla mín... og það var bara geðveikt næs hjá mér og kjelli í gær sko... bara video og nammi hehe og snemma í háttin hann er búin að vera í skólanum alla helgina og undirbúa sig fyrir sveinsprófið í smíðini svo ég er ekki búin að hitta hann mjög mikið en það reddast svo er hann að fara í helvítið á morgun svo maður er eiginlega bara að bíða eftir að það komin helgi og ég vidli eiginlega bara að það sé alltaf helgi hehe...

Vinna kl 6 svo að ég held að ég fari bara snemma að sofa til að hvíla mig fyrir bollu hel....daginn á morgun mikið að gera mar búið að kalla út allt varalið sem um getur sko..... svo ég hef þetta ekki lengra í billi bið bara að heilsa öllum... kveðja Bubba
Auðbjörg Elísa Stefánsdóttir

Bloggmet... :)

31. janúar 2008 klukkan 20:23

Halló gaman að segja frá því að ég var að setja bloggmet hef bara ekki bloggað svona mikið síðan ég gerði þessa síðu hehe... eina sem er að lifna við og fíla þennan bloggheim hehehe.....

En gaman að segja frá þessu því að þegar ég byrjaði með þessa bloggsíðu þá var ég gift og mjög ráðsett ung kona og það er sko margt búið að gerast síðan þá... ætla bara að segja ykkur hér í stuttumál hvað það er hehehe...

1.skilinn við kallinn
2.flutti á Reyðarfjörð
3.flutti á Djúpavog
4.var að vinna hjá sporði... hætti
5.var að vinna hjá vísi... hætti
6.kynnsti nýjum gaur
7.flutti á Akranes
8.hætti með gaurnum
9.fékk vinnu í bakaríi
10.kynntis nýjum gaur
11.búum saman
12.Lilja er ofvirk
13.búin að fá stuðnigsfjöl.

já sem sagt það er nokkuð mikið búið að gerast og ég held að það sem drepur mann ekki herðir mann...
já en ég ætla ekki að fara þetta mjög mikið lengra en bara húrra fyrir mér að standa mig svona vel fyrir ykkur sem nenna að skoða þessa vitleysu í mér hehehe.........


Bið að heilsa þér og öllu sem eru í kringum þig að lesa hehe Bubba


p.s læt svona eina mynd af okkur family svona til ánægju og svo til að sjá fallegt fólk hehehefallega fólkið hehe

Auðbjörg Elísa Stefánsdóttir

hæhæ

28. janúar 2008 klukkan 17:02
Hæhæ allir......

Þetta var bara klikkuð helgi mar jájá eyddi öllum mínum tíma með manninum og vinunum mín sem var bara geðveikt næsssssssssssssssssss.....

Já við fórum í sund og út að borða og svo á djammið það var bara geðveikt gaman hjá okkur og Herdís takk æðislega fyrir að koma til mín og Guffi takk æðislega fyrir að passa stelpurnar mar þú kannt þetta sko...hehehe......Guffi frændi var sko bestur hehehehe...........

En mándagur ekki bloggardagur fyrir mig svo ég ætla ekki hafa þetta lengra bið bara að heilsa tjátjá
Auðbjörg Elísa Stefánsdóttir

Myndi maður vilja vera í sömu sporum?

25. janúar 2008 klukkan 17:46

Smá saga sem getur fengið mann til að hugsa aðeins um náungan við hliðina á sér........ eða hvað?


 

 

Dag einn þegar ég var á fyrsta ári í menntaskóla sá ég einn strák úr mínum bekk á leiðinni heim úr skólanum. Hann heitir Siggi. Það leit út fyrir að hann væri með allar sínar skólabækur í fanginu, og ég hugsaði með mér, hver í ósköpunum fer með allar sínar skólabækur heim á föstudegi. Hann hlýtur að vera „nörd“.

Ég var sko búinn að plana mína helgi sem framundan var með partýum og fótbolta með vinum mínum. Ég hlakkaði mikið til þannig að ég yppti bara öxlum og gekk áfram. Á meðan ég var að labba þarna sá ég fullt af krökkum hlaupa í áttina að Sigga. Þau slóu bækurnar úr fangi hans hrintu honum, þannig að hann datt í götuna og gleraugun flugu af honum og lentu í grasinu þó nokkuð frá honum. Hann leit upp og ég sá sorgina í augum hans.

Ég vorkenndi honum, þannig að ég hljóp í áttina til hans þar sem hann var að leita að gleraugunum sínum. Ég sá tár í augum hans. Ég rétti honum gleraugun og sagði, þessir krakkar eru hálfgerðir asnar og ættu alls ekki að haga sér svona. Hann horfði á mig og þakkaði mér fyrir og brosti. Bros hans var eitt af þessum brosum sem bera vott um þakklæti, og í augum hans var mikið þakklæti.

Ég hjálpaði honum að týna saman bækurnar og ég spurði hann hvar hann ætti heima. Þá kom í ljós að hann átti heima nálægt mér, svo ég spurði hann af hverju ég hefði aldrei séð hann fyrr. Þá sagði hann mér að hann hefði áður verið í einkaskóla.Við spjölluðum alla leiðina heim og ég hjálpaði honum að halda á bókunum. Mér fannst hann vera ansi hress strákur og spurði hann hvort hann væri til í að koma með mér og vinum mínum í fótbolta á laugardaginn. Hann var sko til í það. En ekki aðeins það heldur var hann með okkur alla helgina. Því betur sem ég og vinir mínir kynntumst honum, þess betur kunnum við við hann.

Á mánudagsmorgninum hitti ég Sigga með allar bækurnar frá föstudeginum og ég gat ekki annað en gert smá grín að honum og sagði: „Þú færð örugglega svaka vöðva á að bera allar þessar bækur á hverjum degi.“ Hann hló og rétti mér helminginn af bókunum og við fórum í skólann. Næstu fjögur árin urðum við Siggi bestu vinir. Þegar við vorum á lokaárinu í menntaskólanum fórum við að huga að framhaldsnámi. Þá kom í ljós að hugur okkar stefndi í sitthvora áttina, og við ætluðum í sitthvorn framhaldsskólann. Hann ætlaði að verða læknir en ég viðskiptafræðingur.

Ég vissi að við myndum alltaf verða vinir. Fjarlægðin á milli skólanna myndi ekki skemma vináttu okkar. Í menntaskóla var Siggi afburðanemandi - dúx. Ég stríddi honum stundum að hann væri „nörd“ en hann bara hló að því. En af því að hann var dúx þá átti hann að flytja ræðu við skólaslitin. Ég var feginn að það kom ekki í minn hlut.Á útskriftardaginn leit Siggi rosalega vel út. Hann fílaði menntaskólann alveg í botn.

Hann var töff strákur og gleraugun fóru honum vel. Hann hafði meiri séns en ég og allar stelpurnar voru yfir sig hrifnar af honum. Stundum öfundaði ég hann og á útskriftardaginn leið mér einmitt þannig. En ég tók eftir því að hann var hálfkvíðinn að flytja þessa ræðu, svo ég klappaði honum á öxlina og sagði, þú verður frábær, ekki hafa áhyggjur. Hann horfði á mig, þakklátur og brosti.

Svo byrjaði hann á ræðunni:  Á útskriftardaginn er tækifæri til að þakka þeim sem hjálpuðu manni í gegnum þessi fjögur erfiðu skólaár. Til dæmis foreldrum mínum, systkinum, kennurum og ef til vill þjálfara sínum í íþróttum en fyrst og fremst vinum sínum. Ég er hér til að segja ykkur öllum, að það að vera vinur einhvers, er besta gjöf sem þú getur gefið nokkurri manneskju. Ég ætla að segja ykkur smá sögu.

Ég horfði undrandi á vin minn standa þarna í púltinu á meðan hann sagði frá þeim degi er við hittumst fyrst. Þá var hann  orðinn svo dapur og þreyttur á að eiga enga vini, og á því að smella ekki inn í vinahóp í skólanum, að hann hafði ákveðið að fyrirfara sér þessa helgi. Hann talaði um að hann hefði tekið allar bækurnar og tæmt alveg skápinn sinn til þess að mamma hans þyrfti ekki að gera það þegar hann væri dáinn. Hann horfði beint í augun á mér, brosti og sagði: „Mér var bjargað þarna, þennan dag. Vinur minn bjargaði mér frá því að fyrirfara mér.“ Það fór kliður um salinn, þegar þessi myndarlegi og vinsæli ungi maður sagði okkur frá þessu viðkvæma atviki.

Foreldrar hans brostu til mín, þakklætisbrosi. Það var einmitt á þeirri stundu sem ég gerði mér grein fyrir því hvað vinátta raunverulega er. Aldrei vanmeta þann kraft sem býr í gjörðum þínum. Eitt lítið atriði (þ.e. t.d. hvernig þú bregst við í vissum aðstæðum) getur breytt lífi annarar manneskju, til góðs eða ills.

Ekki vera sá sem hrindir öðrum, hrindir annarri manneskju niður í skítinn. Vertu sá sem reisir hana upp, hjálpar henni að bera erfiðleikana. Guð hefur skapað okkur fyrir hvort annað, til að hafa áhrif á hvort annað á einhvern hátt.

 

 

jæja hugsaðu þig vel um næst oki .... bið að heilsa

Auðbjörg Elísa Stefánsdóttir

Englarnir mínir

20. janúar 2008 klukkan 20:14
Hæ ætla ekki að skrifa neitt mikið langaði bara að setja smá myndir inn af litlu englunum mínum.......

Fallegasta stelpan

Litla dúllan mín

prinsessa

Liljan mín

flottastar
Auðbjörg Elísa Stefánsdóttir

2 ára litla skvísan

17. janúar 2008 klukkan 23:34
Jæja þá er litli engilin minn orðin 2 ára og vá hvað þetta líður geðveikt hratt það er bara eins og það var í dag sem hún fæddist þessi elska..... omg hún var svo lítil rétt 14 og hálf mörk og 53 cm jiiiii hvað ég sakna þess að hún sé en þá svona lítil en hún er frábær í dag þessi litla elska... Mjög lífsglöð og alltaf hlæjandi sem er bara æðislegt.... hún er byrjuð hjá dagmömmu og það er svo gaman hjá henni sem mér finnst æðislegt því að hún var ekki svo ánægð hjá þeirri fyrri svo núna er ég mjög sátt....

Litli engilinn minn innilega til hamingju með daginn elska þig af öllu hjarta...

Varð að láta fylgja hér með mynd af skvísuni þegar hún var 1 dagsgömulSvo er hér nýjasta myndin af gelluni sem er reyndar mjög þreytt...


hef þetta ekki lengra í billi góða nótt auja
Auðbjörg Elísa Stefánsdóttir