Afmæli:)
hafið það geðveikt gott elskurnar mínar...

Opinberi Skítalistinn
Draugaskítur: Sú tegund þar sem þú finnur skít koma en það er enginn skítur klósettinu.
Hreinn skítur: Þar sem þú skítur honum, sérð hann, enn það er engin skítur á pappírnum.
Blautur skítur: Þar sem þú skeinir þér að minnsta kosti 90 sinnum og þér finnst enn þá eins og það sé óskeint svo að þú neyðist til þess að setja smá pappír á milli rassgatsins og brókanna svo maður skemmi ekki buxurnar sínar.
Seinni öldu skítur: Þessi gerist þegar maður er búin að skíta og er búin að hysja brækurnar upp að hnjám þegar maður gerir sér grein fyrir því að maður þarf að skíta meira.
Sprengja-æð-í-hausnum skítur: Þar sem maður hefur svo mikið fyrir því að kreista skítinn út að maður fær bókstaflega heilblóðfall við það.
Gaui litli skítur: Þú skítur svo mikið að þú tapar 15 kílóum.
Drumbaskítur: Skítur sem er svo stór að þú ert hræddur við að sturta honum án þess að vera búinn að búta hann niður í minni einingar með klósettburstanum.
Loftfylltur skítur: Hann er hávær, allir nálægir eru flissandi.
Rónaskítur: Maður skítur þessum morguninn eftir að langa drykkjunótt. Helstu einkenni hans eru rákirnar á botni klósettskálarinnar.
Maís skítur: Skýrir sig sjálfur.
Helv ég vildi að ég gæti skitið skítur: Þannig skítur að þig langar til að skíta en það eina sem þú gerir er að sitja á klósettinu, aðþrengdur, og rekur bara nokkrum sinnum við.
Mænustungu skítur: Það er svo sárt að skíta honum að þú gætir svarið fyrir að hann færi þversum út.
Blautkinna skítur (Kraft dritið): Skítur sem losnar svo hratt úr rassgatinu að rasskinnarnar rennblotna vegna gusugangs.
Vökvakenndur skítur: Þegar gulbrúnn vökvi spýtist og slettist út um alla klósettskálina
Mexicanafæðis skítur: Hann lyktar svo illa að það verður að lýsa herbergið óíbúðarhæft.
Yfirstéttarskítur: Þeir sem halda að skíturinn þeirra ilmi ekki.
Sjómannaskítur: Hann gerist þegar þú ert á almenningssalerni , það bíða tvær manneskjur eftir því að komast að; þú skítur og sturtar tvisvar sinnum en fjöldi gólfboltastærðar stykki fljóta enn á yfirborðinu.
Launsátursskítur: Þessi á sér aldrei stað heima fyrir, heldur í veislu eða þegar þú ert að spila gólf. Er árangur þess að reyna að reka bara lítið við, en endar með buxnachilí og þú neyðist til þess að ganga hjólbeinóttur það sem eftir er dags.
Ég tek það fram að þetta er bara saklaust grín

Halló gaman að segja frá því að ég var að setja bloggmet hef bara ekki bloggað svona mikið síðan ég gerði þessa síðu hehe... eina sem er að lifna við og fíla þennan bloggheim hehehe.....
En gaman að segja frá þessu því að þegar ég byrjaði með þessa bloggsíðu þá var ég gift og mjög ráðsett ung kona og það er sko margt búið að gerast síðan þá... ætla bara að segja ykkur hér í stuttumál hvað það er hehehe...
1.skilinn við kallinn
2.flutti á Reyðarfjörð
3.flutti á Djúpavog
4.var að vinna hjá sporði... hætti
5.var að vinna hjá vísi... hætti
6.kynnsti nýjum gaur
7.flutti á Akranes
8.hætti með gaurnum
9.fékk vinnu í bakaríi
10.kynntis nýjum gaur
11.búum saman
12.Lilja er ofvirk
13.búin að fá stuðnigsfjöl.
já sem sagt það er nokkuð mikið búið að gerast og ég held að það sem drepur mann ekki herðir mann...
já en ég ætla ekki að fara þetta mjög mikið lengra en bara húrra fyrir mér að standa mig svona vel fyrir ykkur sem nenna að skoða þessa vitleysu í mér hehehe.........
Bið að heilsa þér og öllu sem eru í kringum þig að lesa hehe Bubba
p.s læt svona eina mynd af okkur family svona til ánægju og svo til að sjá fallegt fólk hehehe
Smá saga sem getur fengið mann til að hugsa aðeins um náungan við hliðina á sér........ eða hvað?
Dag einn þegar ég var á fyrsta ári í menntaskóla sá ég einn strák úr mínum bekk á leiðinni heim úr skólanum. Hann heitir Siggi. Það leit út fyrir að hann væri með allar sínar skólabækur í fanginu, og ég hugsaði með mér, hver í ósköpunum fer með allar sínar skólabækur heim á föstudegi. Hann hlýtur að vera „nörd“.
Ég var sko búinn að plana mína helgi sem framundan var með partýum og fótbolta með vinum mínum. Ég hlakkaði mikið til þannig að ég yppti bara öxlum og gekk áfram. Á meðan ég var að labba þarna sá ég fullt af krökkum hlaupa í áttina að Sigga. Þau slóu bækurnar úr fangi hans hrintu honum, þannig að hann datt í götuna og gleraugun flugu af honum og lentu í grasinu þó nokkuð frá honum. Hann leit upp og ég sá sorgina í augum hans.
Ég vorkenndi honum, þannig að ég hljóp í áttina til hans þar sem hann var að leita að gleraugunum sínum. Ég sá tár í augum hans. Ég rétti honum gleraugun og sagði, þessir krakkar eru hálfgerðir asnar og ættu alls ekki að haga sér svona. Hann horfði á mig og þakkaði mér fyrir og brosti. Bros hans var eitt af þessum brosum sem bera vott um þakklæti, og í augum hans var mikið þakklæti.
Ég hjálpaði honum að týna saman bækurnar og ég spurði hann hvar hann ætti heima. Þá kom í ljós að hann átti heima nálægt mér, svo ég spurði hann af hverju ég hefði aldrei séð hann fyrr. Þá sagði hann mér að hann hefði áður verið í einkaskóla.Við spjölluðum alla leiðina heim og ég hjálpaði honum að halda á bókunum. Mér fannst hann vera ansi hress strákur og spurði hann hvort hann væri til í að koma með mér og vinum mínum í fótbolta á laugardaginn. Hann var sko til í það. En ekki aðeins það heldur var hann með okkur alla helgina. Því betur sem ég og vinir mínir kynntumst honum, þess betur kunnum við við hann.
Á mánudagsmorgninum hitti ég Sigga með allar bækurnar frá föstudeginum og ég gat ekki annað en gert smá grín að honum og sagði: „Þú færð örugglega svaka vöðva á að bera allar þessar bækur á hverjum degi.“ Hann hló og rétti mér helminginn af bókunum og við fórum í skólann. Næstu fjögur árin urðum við Siggi bestu vinir. Þegar við vorum á lokaárinu í menntaskólanum fórum við að huga að framhaldsnámi. Þá kom í ljós að hugur okkar stefndi í sitthvora áttina, og við ætluðum í sitthvorn framhaldsskólann. Hann ætlaði að verða læknir en ég viðskiptafræðingur.
Ég vissi að við myndum alltaf verða vinir. Fjarlægðin á milli skólanna myndi ekki skemma vináttu okkar. Í menntaskóla var Siggi afburðanemandi - dúx. Ég stríddi honum stundum að hann væri „nörd“ en hann bara hló að því. En af því að hann var dúx þá átti hann að flytja ræðu við skólaslitin. Ég var feginn að það kom ekki í minn hlut.Á útskriftardaginn leit Siggi rosalega vel út. Hann fílaði menntaskólann alveg í botn.
Hann var töff strákur og gleraugun fóru honum vel. Hann hafði meiri séns en ég og allar stelpurnar voru yfir sig hrifnar af honum. Stundum öfundaði ég hann og á útskriftardaginn leið mér einmitt þannig. En ég tók eftir því að hann var hálfkvíðinn að flytja þessa ræðu, svo ég klappaði honum á öxlina og sagði, þú verður frábær, ekki hafa áhyggjur. Hann horfði á mig, þakklátur og brosti.
Svo byrjaði hann á ræðunni: Á útskriftardaginn er tækifæri til að þakka þeim sem hjálpuðu manni í gegnum þessi fjögur erfiðu skólaár. Til dæmis foreldrum mínum, systkinum, kennurum og ef til vill þjálfara sínum í íþróttum en fyrst og fremst vinum sínum. Ég er hér til að segja ykkur öllum, að það að vera vinur einhvers, er besta gjöf sem þú getur gefið nokkurri manneskju. Ég ætla að segja ykkur smá sögu.
Ég horfði undrandi á vin minn standa þarna í púltinu á meðan hann sagði frá þeim degi er við hittumst fyrst. Þá var hann orðinn svo dapur og þreyttur á að eiga enga vini, og á því að smella ekki inn í vinahóp í skólanum, að hann hafði ákveðið að fyrirfara sér þessa helgi. Hann talaði um að hann hefði tekið allar bækurnar og tæmt alveg skápinn sinn til þess að mamma hans þyrfti ekki að gera það þegar hann væri dáinn. Hann horfði beint í augun á mér, brosti og sagði: „Mér var bjargað þarna, þennan dag. Vinur minn bjargaði mér frá því að fyrirfara mér.“ Það fór kliður um salinn, þegar þessi myndarlegi og vinsæli ungi maður sagði okkur frá þessu viðkvæma atviki.
Foreldrar hans brostu til mín, þakklætisbrosi. Það var einmitt á þeirri stundu sem ég gerði mér grein fyrir því hvað vinátta raunverulega er. Aldrei vanmeta þann kraft sem býr í gjörðum þínum. Eitt lítið atriði (þ.e. t.d. hvernig þú bregst við í vissum aðstæðum) getur breytt lífi annarar manneskju, til góðs eða ills.
Ekki vera sá sem hrindir öðrum, hrindir annarri manneskju niður í skítinn. Vertu sá sem reisir hana upp, hjálpar henni að bera erfiðleikana. Guð hefur skapað okkur fyrir hvort annað, til að hafa áhrif á hvort annað á einhvern hátt.
jæja hugsaðu þig vel um næst oki .... bið að heilsa





